حساب کاربری

لطفا از حروف a-z,A-Z,0-9 استفاده نمایید - حداقل 5 کاراکتر

حداقل 8 کاراکتر

کودک همسری

کودک همسری

کودک همسری

سال ها پیش کتاب ارزشمند ” جای خالی سلوچ” اثر استاد “محمود دولت آبادی” را خواندم.

صحنه ای از کتاب است که هرگاه واژه ی کودک همسری را می شنوم، مثل یک فیلم برایم تداعی می شود.

پدر خانواده رفته است، مادر مانده و سه شکم دیگر که باید نانشان دهد. دخترک تازه به بلوغ رسیده، سینه هایی که فقط اندکی نوک آن بیرون زده، مادر را به فکر کم کردن نان خور می اندازد.

نره خری خواهان دخترک است، مردی که به سن و سال پدرش است، زن اولش را در حالی که باردار بوده آنقدر کتک زده تا بچه اش افتاده و دیگر بچه دار نشده و از غصه کمی حال و هوای دیوانگان را گرفته.

دخترک شب عروسی از وحشت تعرض فرار می کند و به آغوش مادرش پناه می برد، نره خر به دنبالش می آید، کشان کشان او را می برد، مادر بال بال می زند، سفارش می کند، کمی آرامتر، او کم سن است!

صبح مادر سراغ جسم نیمه جان دخترکش می رود، تکانش می دهد، نکند مرده باشد؟ ناله ی ضعیفی می شنود، تیمارش می کند و آماده برای زندگی که سیاهی آن از شب اول شروع شده است.

بلوغ فکری و جسمی

زهره لاجوردی نماینده مجلس یازدهم درباره ی کودک همسری گفت: اگر یک دختری به بلوغ فکری و جسمی رسیده باشد از نظر ما مشکلی ندارد فلذا ما نمی توانیم برای ازدواج سن تعریف کنیم.

سوال من این است که اگر کسی به بلوغ فکری و جسمی رسیده باشد، می تواند در هر سنی که باشد، رانندگی کند؟ و یا رای بدهد؟

چرا برای گرفتن گواهینامه ی رانندگی شرط سنی وجود دارد؟ چرا برای شکایت قانونی، کارهای بانکی، کارهای حقوقی شرط سنی برقرار است؟

چرا اگر فردی که بلوغ فکری و جسمی دارد مرتکب قتل شده باشد، تا هیجده سالگی برای مجازات او صبر می کنند؟

ایشان در ادامه عنوان کرده اند: کودک همسری که اصلاح طلبان مدت ها بر روی آن کار کرده اند، مسئله ی اساسی نیست و حاشیه ای است.

خانم لاجوردی اگر اینقدر مسئله بی اهیمت است پس چرا بر سر عدم تصویب این طرح اصرار دارید؟ چرا نمی خواهید حداقل سن ازدواج را افزایش دهید و جلوی تباه شدن زندگی دختران بی یاور کشورتان را بگیرید؟ مگر مهمتر و مظلوم تر از دخترک کم سالی که از پشت میز و نیمکت بلندش می کنند و پای سفره ی عقد می نشانند، هم هست؟ واقعا علت پافشاری شما و دوستانتان برای تصویب نشدن این طرح چیست؟

در کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحد، کودک به هر انسانی که زیر هجده سال تمام باشد گفته می‌شود.

کودکان دنیای خودشان را دارند، بازی می کنند، از ته دل می خندند، مدرسه می روند، درس می خوانند، آینده ای زیبا برای خودشان متصور می شوند، همه را دوست دارند، آنقدر سنشان کم و تجربه شان اندک است که همه ی آدم های دنیا را عمو و خاله می پندارند.

مادری که به جبر همسر، دختر شانزده ساله اش را شوهر داده بود، در حین طلاقش در هفده سالگی، اشک می ریخت که بارها به همسرش گفته” بچه را از پای کارتن بلند نکن بشون سر سفره ی عقد!”

کودکان باید کودکی کنند، برای رفتن زیر بار مسئولیت زندگی همیشه وقت هست، برای دلشوره ی قیمت نان و آب، اخم شوهر، غصه ی اجاره بها، بارداری و زایمان و بچه داری و…

بگذاریم کودکانمان کودکی کنند، آنها را به زور به دنیای بزرگ سالی هول ندهیم.

خدایا به تو پناه می برم از این که مظلوم دل سوخته ای را بی یاور بگذارم.(صحیفه سجادیه، فرازی از دعای ۸)

زینب عشقی

نی نی وب
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *